Er is iets magisch aan krijtstiften op een raam. Iedere keer dat er een nieuw thema op dienst is, pak ik mijn stiften en begin te tekenen. Soms is het onze vrolijke mascotte Bazuul, soms een lieve quote, een grappig gedichtje voor Valentijn… en stiekem mijn favoriete periode: Kerst, met sneeuw, lichtjes en kleine sterretjes overal.
Vandaag bracht ik bijna de hele namiddag door met het maken van tekeningen op de ramen – en het was extra bijzonder, want ik deed het samen met een patiënt op dienst. We kleurden, lachten en bedachten samen kleine details. Soms gingen we een beetje over de lijntjes, soms probeerden we echt iets te creëren dat op de afbeelding van Bazuul leek. Het kind was zo enthousiast dat ik er bijna van ontroerd werd; zijn glimlach en de glinstering in zijn ogen maakten de hele middag ineens bijzonder.
Terwijl ik tekende, merkte ik hoe leuk het eigenlijk is om zo’n simpele activiteit te doen. Het is niet groot of ingewikkeld, maar het geeft kleur en plezier aan een dag die soms best lang of zwaar kan voelen. Het voelt als een klein moment van magie, een stukje warmte dat je deelt, gewoon met een krijtstift en wat fantasie.
En het mooiste? Iedereen kan er iets van meenemen. Ouders die even kijken, collega’s die glimlachen en kinderen die zich even helemaal op iets moois concentreren. Soms denk ik bij mezelf: dit zou ook geweldig zijn op een gepersonaliseerd cadeau – een herinnering aan kleine momenten van geluk, kleur en creativiteit. Want dat zijn precies de dingen die blijven hangen, lang nadat de krijtstrepen zijn weggeveegd.